Photo: Paweł Ściebura

Magdalena Konior

      Życie tak się układa, że jak coś nosimy w sercu i w duszy to wcześniej czy później upomni się to o swoje miejsce w naszym świecie.

...i tak wróciłam do tworzenia. Zaczęłam odkrywać ceramikę.

 

Glina ceramiczna kojarzy mi się z dzieciństwem. Jak przyjemnie było bawić się w błocie, budować zamki, babeczki. Delikatna w dotyku, miękka, plastyczna budzi we mnie same pozytywne emocje.

To co mnie dzisiaj pociąga w rzeźbie ceramicznej to minimalizm w formie oraz poszukiwanie idealnej kompozycji. Kolor i faktura są dopełnieniem poszukiwanego efektu.

Całej tej zabawie towarzyszą ludzkie twarze z uczuciami, grymasami, spojrzeniami. Zawsze są w relacjach, rzadko samotne. Rozmawiają, patrzą na siebie, śpiewają. Każdy znajdzie w nich coś innego, uczucia, które towarzyszą nam na co dzień.

      Każda lalka jest unikatowa, tworzona  od podstawy. Nigdy się nie powtarza. Może być podobna, ale nigdy identyczna.

Wykształcenie:

 

1995-2000 Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydział Rzeźby. Dyplom w pracowni prof. Jerzego Nowakowskiego

 

 

 

 

email: emkonior@gmail.com